Greg61 forum

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΣ
Ο γράφων, είχε το θλιβερόν προνόμιον να ζήση το δράμα του παιδομαζώματος αφού έλαβε μέρος «εν τω μέτρω των δυνάμεών» του σ' αυτό! Προπαντός έζησε τούτο, όταν ετέθη επικεφαλής του στο Παραπέτασμα, ως υπεύθυνος οργανωτής του.
Λίγες γραμμές διά την «σταδιοδρομίαν» μου.
Το 1941 με την υποδούλωσιν της πατρίδος μας στον Χιτλεροφασισμό, ακολούθησα με πατριωτικήν συνείδησι και με αγαθή πάντοτε πρόθεσι, όπως έκαμαν οι πιο πολλοί Έλληνες — ένα δρόμο που, όπως ενόμιζα θα μας οδηγούσε στην απελευθέρωσι της πατρίδος και θα μας επανέφερε την προτέρα γαλήνη.
Δυστυχώς, ο μανδύας τον οποίον προσωπικώς εφόρεσα ήταν Ερυθρός. Και κάτω από αυτόν, όπως ήταν επόμενον, άρχιζα να οραματίζωμε μίαν Ελλάδα όχι «που ανθεί φαιδρά η πορτοκαλέα και θάλλει η ελαία» αλλά κάποιαν άλλη «χωρίς Βασιλείς και Άρχοντες ή άρχοντες και δούλους, χωρίς καταπιεστάς και καταπιεζομένους, εκμεταλλευτάς και εκμεταλλευομένους». Γενικά μια κοινωνία αν όχι κοινωνίαν Αγγέλων, τουλάχιστον κοινωνίαν Αγίων. Και διά τα ιδανικά αυτά εργάσθηκα με αρκετόν ζήλον, θυσιάσας πολυμελή οικογένειαν, προσωπικά συμφέροντα κ.λ.π.
Τα τραγικά γεγονότα του Δεκεμβρίου του 1944 και τα μεσολαβήσαντα γεγονότα μέχρι του 1947, μολονότι μου έβαλαν πολλά ερωτηματικά, δεν τους έδωσα καμμία απάντησι, διότι δεν μ' άφισε ο «επαναστατικός παλμός». Το 1947 με άρπαξε το ΚΚΕ, με «ενηγκαλίσθη» και με περιέβαλε με αρκετές «τιμές»! (συντάκτην Κομμουν. εφημερίδος, οργανωτήν της «Λαϊκής Παιδείας» διά την Ελλάδα, Γενικόν επιθεωρητήν της «Λ. Παιδείας» στη Δυτ. Μακεδονία και Ήπειρον!) θα ήταν παράλειψις να ισχυρισθώ, ότι δεν ειργάσθην φιλότιμα.
Τον Μάρτιον του 1948 το άδειασμα των χωριών της Δυτ. Μακεδονίας, απ' τα γεγονότα του παιδομαζώματος, μου αφήρεσε προσωρινά τη «λεοντή» των αξιωμάτων, διότι εξέλιπαν οι «πελάται» (παιδιά) πλην όμως με ετοποθέτησε σε θέσι όπου «δοκίμασα το δράμα του παιδομαζώματος. Εκεί, στο διαχωρισμό γονέων και παιδιών, εδοκίμασα τις περισσότερες συγκινήσεις, ακούοντας τας γοεράς κραυγάς μανάδων, που απ' τις αγκάλες τους άρπαζαν τα παδιά στα σύνορα και τα έστελναν στο Παραπέτασμα!
Σε συνέχεια μου επεφύλαξε το ΚΚΕ μεγαλυτέραν «τιμήν». Με διώρισε «Γενικόν έπιθεωρητήν του παιδομαζώματος» και κλήθηκα να «παράσχω τας υπηρεσίας μου» περιοδεύσας αρκετές φορές τις χώρες του Παραπετάσματος.
Δυο πράγματα είναι εκείνα που συνετέλεσαν στο να στραφώ αναζητώντας την γαλήνην που είχα πρώτα στη ζωή μου!
Πρώτον: Η πλάνη μου, σχετικά με την ειλικρίνειαν του ΚΚΕ. Τούτο κατεπρόδωσε τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδος. Κατεπρόδωσε το παιδομάζωμα, μεταβαλλόν τούτο σε μια γενεά Γενιτσάρων, κάμνοντάς το όπως λέγει το ίδιον:
«μια γενναία νέα γενιά, που να έχη συνείδησι της δύναμής της, να μη φοβάται τις δυσκολίες, να είναι έτοιμη για να τσακίση όλα τα εμπόδια. Νάχει θάρρος αλύγιστο, να μη ξαίρει τι θα πη φόβος στον αγώνα εναντίον του εχθρού. Καρποφόρα δουλειά και επαναστατική ορμή, αυτά τα γνωρίσματα του Μπολσεβίκικου χαρακτήρα πρέπει να αναπτυχθούν στη νέα γενιά απ' τα σχολικά θρανία»
Και με μεν το ΚΚΕ διέλυσα το «συμβόλαιον» κάπως νωρίς. Ανάμεσα στις υπογραφές των κομμουνιστών που ετέθησαν στο «πρακτικό της καταδίκης μου» είναι και η δική μου με την διαφοράν ότι, των μεν κομμουνιστών οι υπογραφές τέθηκαν με τον χαρακτήρα «καταδίκη» η δε ιδική μου ήταν υπογραφή της σωτηρίας μου! Έτσι, μετά την υπογραφή αυτή, εδοκίμασα μίαν των ευτυχεστέρων ημερών της ζωής μου, διότι απηλλάγην επαχθούς βάρους!!!
Δεύτερον: Η βαθειά συμπάθεια η οποία αναπτύχθηκε προς τους λαούς με τους οποίους έζησα 13 χρόνια. Με αυτούς πολλά χρόνια εργάσθηκα ως εργάτης σε εργοστάσια βαρειάς βιομηχανίας, σε Κομμουνιστικούς συνεταιρισμούς στην ύπαιθρον, σε μηχανοτρακτερικούς σταθμούς, φοροεισπράκτορας γεωργικών προϊόντων και σε διάφορες κρατικές θέσεις στο κομμουνιστικόν εμπόριον.
Ανέπτυξα μεγάλες γνωριμίες και εδιδάχθην απ' το καινούργιο σύστημα τόσα, ώστε να πιστεύω, ότι δεν θα μπορούσα να διδαχθώ, όσα σχολεία, πανεπιστήμια και Ακαδημίες εάν τέλειωνα!
Τα ιδανικά της «νέας ζωής» τα εδοκίμασα στην πράξι. Μετεκπαιδεύθηκα κοινωνικά επαρκώς. Επιχειρώντας να φτύσω κάποιον διά την πλάνην του που υπελόγιζε, ότι η κομμουνιστική ζωή χαρίζει την Ευτυχίαν, αυτός ο κάποιος θα είναι πρώτα ο εαυτός μου! Διά τούτο θεωρώ αξιολύπητους ιδεολόγους και θλιβερούς νοσταλγούς —πρώτον φυσικά τον εαυτόν μου— εκείνους οι οποίοι έσπευσαν να πιστεύουν, διότι «εσπούδασαν» ή «άκουσαν» ή «διάβασαν» ή «επληροφορήθησαν» ότι ο κομμουνισμός θα τους φέρει την ευτυχίαν!
Προ παντός θεωρώ αξιοθρηνήτους μερικούς «θαυμαστάς» που μετέβησαν στο Παραπέτασμα και «είδαν» τους «υποδέχθησαν» και τους «ωδήγησαν»! Τους διαβεβαιώ, ότι, εφ' όσον δεν εδοκίμασαν την σοσιαλιστικήν «ουράν», την «υπομονήν», το «τσιμπούκ» (—φιλοδώρημα) τα βογγητά, τους αναστεναγμούς και τους αναθεματισμούς των εργατών, διά την απώλειαν του πολυτιμωτέρου αγαθού, της ελευθερίας και υποφέρουν απ' τον «μυστικισμόν» του Κομ. Κόμματος, τον βάρβαρον δεσποτισμόν, τον χλευασμόν των ιδανικών της ελευθερίας, δικαιοσύνης και ανθρωπίνης αξιοπρεπείας από μίαν ανώνυμον τυρρανίαν που λέγεται Κομμουνιστικόν σύστημα, τους διαβεβαιώ, επαναλαμβάνων, ότι ουδέν «οίδαν».

ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Τον Μάρτιο του 1948 κοντά στις τόσες άλλες συμφορές που προκάλεσε στη χώρα μας το Κ.Κ.Ε., πρόσθετε και το Παιδομάζωμα. Επρόκειτο περί ενός νέου εγκλήματός του με το οποίον απεκορύφωνε την τραγωδία του Ελληνικού λαού.
Η είδησις, απροσδόκητη, απίστευτη και καταπληκτική, ότι αρπάζονται παιδιά κατά χιλιάδες από την μαρτυρικήν ύπαιθρο και οδηγούνται στο παραπέτασμα, κατετάραξε την Ελλάδα και συνεκίνησε βαθειά όλον τον πολιτισμένον κόσμο.
Το Παιδομάζωμα, ο σύγχρονος αυτός γενιτσαρισμός δεν ήταν απόφασις μιας στιγμής που τη συνέλαβε ο εγκέφαλος των αρχισυμμοριτών του ΚΚΕ στο Γράμμο και το Βίτσι.
Ήταν απόφασις της Σλαβικής ηγεσίας του διεθνούς κομμουνισμού, που πραγματοποιήθηκε χάρις σ' ένα σατανικό και καλομελετημένο σχέδιο που το εξετέλεσαν με πρωτοφανή ευσυνειδησία δούλων οι συμμορίτες του ΚΚΕ. Άλλωστε και οι ίδιοι οι συμμορίτες ομολογούν ότι «δεν τους ήρθε μια ωραία πρωία η σκέψη» να κάνουν το παιδομάζωμα.
Το απαίσιο έγκλημα του παιδομαζώματος υπήρξε μια μόνον σατανική εκδήλωσις της συνεχούς και επιμόνου προσπαθείας των Σλάβων να εξοντώσουν την Ελληνικήν Φυλήν. Με το Παιδομάζωμα επεδίωξαν να αφελληνίσουν μίαν Έλληνικήν γενεάν διαστρέφοντες την εθνική της συνείδηση.
Ο Ραδιοσταθμός των ξενοδούλων συμμοριτών του ΚΚΕ ανήγγειλε την έναρξη του εγκλήματος του παιδομαζώματος την 4η Μαρτίου 1948 ως έξης:
«Στο τελευταίο Βαλκανικό Συνέδριο της Νεολαίας στο Βελιγράδι, ύστερα από πρόταση του Έλληνα αντιπροσώπου, ομόφωνα πάρθηκε η απόφαση από τους αντιπροσώπους όλων των Δημοκρατικών χωρών, να παρασχεθή βοήθεια και περίθαλψη σε 12.000 παιδιά, προερχόμενα από την Ελλάδα.
Τα παιδιά αυτά, ηλικίας 3-15 χρονών, θα στέλλονται στις γειτονικές δημοκρατικές χώρες, όπου θα τους προσφέρεται κάθε βοήθεια, περίθαλψη και εκπαιδευτική μόρφωση. Για κάθε 25 παιδιά θα υπάρχει μια δασκάλα που θα επιβλέπει».
Είναι ΚΟΛΟΣΙΑΙΟ ΨΕΥΔΟΣ που αποβλέπει στην παραπλάνησι του Ελληνικού λαού και της διεθνούς κοινής γνώμης, ο ισχυρισμός ότι οι νέοι των Βαλκανικών χωρών απεφάσισαν να παρασχεθή «βοήθεια» και «περίθαλψη» σε 12.000 Ελληνόπαιδες! Το σχέδιο του παιδομαζώματος συνέλαβε «ο μεγάλος δεσμοφύλακας» στη Μόσχα, το εισήγαγε προς «γνώσιν» στην συνεδρίαση της κομινφόρμ περί τα τέλη Ιανουαρίου 1948, από δε το αποκληθέν «Βαλκανικόν Συνέδριον της Νεολαίας» έγινε η «Εκφώνησις» του σχεδίου «βοηθείας» και «περιθάλψεως» των Ελληνοπαίδων!
Με την εξαπόλυση πρωτοφανούς προπαγανδιστικής εκστρατείας, κύματος φόβου κι εκβιασμών άρχισε η απόσπασις των Ελληνοπαίδων απ' την αγκαλιά των μητέρων. Σύντομα μετεβλήθη σε αρπαγή και απεκορυφώθη, όταν μπροστά στην άκαμπτη άρνηση των γονέων, ετέθη σε εφαρμογή η μέθοδος της κλοπής των παιδιών διά πολεμικών επιχειρήσεων και της δολοφονίας μητέρων, οπότε ανυπεράσπιστα πλέον τα παιδιά ήσαν στην διάθεση των συμμοριτών.
Οι Ραδιοφωνικοί σταθμοί των χωρών του παραπετάσματος με κυνικά σχόλια περιέγραφαν την «στοργική» υποδοχήν κ.λπ. των «καταφυγόντων» Ελληνοπαίδων.
Είναι εμπαιγμός προς το Έθνος και την ελευθέραν ανθρωπότητα ο ισχυρισμός του Κομμουνιστικού συνασπισμού ότι «φιλανθρωπικοί» λόγοι τον ηνάγκασαν να «περιθάλψη» τα «καταφυγόντα» στις χώρες του «αθώα θύματα του μοναρχοφασισμού».
Το ΚΚΕ στην προσπάθειά του να συγκάλυψη το βδελυρόν έγκλημα, επεχείρησε να παρουσιάσει το έργο του αυτό ως πράξιν «θεάρεστον» την δε ενέργειαν του Έθνους να σώσει τα εναπομείναντα παιδιά από την αρπαγή, ως «Παιδομάζωμα το οποίον ενεργούν οι μοναρχοφασίστες με επικεφαλής τη... Βασίλισσα Φρειδερίκη!»
Η σκοτεινή πρόθεση στο σχέδιο του παιδομαζώματος δίνει το χαρακτήρα ειδεχθούς εγκλήματος από το σημείο που το ΚΚΕ αποβάλλοντας τη μάσκα φανέρωνε το βρωμερό του προσωπείο, όταν ύστερα από ένα χρόνο απ' την αρπαγή τους, οδήγησε απ' το παραπέτασμα παιδιά 15 χρονών στη σφαγή του πολέμου, στον πόλεμο κατά της Πατρίδος τους.
Είναι οδυνηρότατο και προκαλεί αποτροπιασμό σε κάθε Ελληνική συνείδηση, αλλά και σε οποιαδήποτε συνείδησι πολιτισμένου ανθρώπου, το ότι ανάμεσα στα πτώματα των συμμοριτών, ευρέθησαν και πτώματα παιδιών 15 χρονών, από εκείνα τα οποία απήγαγαν οι βάρβαροι στις χώρες τους, διά να τα «περιθάλψουν» όπως ισχυρίσθησαν και να τα «σώσουν» απ' τις φρικαλεότητες του πολέμου!! Και έπειτα τα έφεραν κρυφά στην Ελλάδα να πολεμήσουν!!
Δυστυχώς το δράμα των παιδιών δεν έκλεισε με τη συντριβή του συμμοριτισμού. Ίσως ακριβώς τότε άρχιζε!
Άρχισε με εντατικήν προπαγάνδαν και σατανικό σύστημα η αλλοίωσις της εθνικής τους συνειδήσεως, η δημιουργία Σλαβικών ψυχών σε Ελληνικά κορμιά.
Το βιβλίο μου αυτό προσφέρω στους απανταχού Έλληνας από τη συνείδησι του καθήκοντος προς την αλήθειαν και προς τις 28.000 Ελληνόπουλα που το ΚΚΕ τη εμπνεύσει των Σλάβων τους αλλοίωσε την εθνική συνείδησι. Είναι προϊόν μόχθου και φιλοδοξία μου είναι να το διαβάση και ο τελευταίος Έλλην πολίτης διά να χρησιμεύση ως απάντησις:
1. Εις το ερώτημα: «Τι έγιναν τα θύματα του παιδομαζώματος» ερώτημα που έμεινε αναπάντητο σε κείνους που αγαπούν τα παιδιά, και
2. Εις τους θλιβερούς ιδεολόγους και τους αποχαυνωμένους Έλληνας κομμουνιστάς, οι οποίοι δεν συνετίσθησαν σε τίποτε απ' το παρελθόν, αλλά προσδοκούν απ' τους «συντρόφους» των του εξωτερικού και απ' το παιδομάζωμα, «όπλα» και «φώτα» διά μίαν χίμαιραν ιδεολογικήν.
Η Ελλάδα υπέστη πολλές επιδρομές και αντιμετώπισε μεγάλους κινδύνους. Η ιστορία λέγει, ότι της επετέθησαν κατά καιρούς Πέρσαι, Ούνοι, Χαγάνοι, Τούρκοι, Ρωμαίοι. Όλοι εμόχθησαν να καταστρέψουν την Ελληνικήν φυλήν. Ουδείς όμως ποτέ κατόρθωσε να επιτύχει τούτο. Ο θεός τον οποίον λατρεύει η αθάνατη Ελλάδα, έδωσε δύναμη στα παιδιά της και έσωσαν την φυλήν τους.
Εναντίον του κινδύνου απ' τον Σλαβισμό, πάλιν ο ίδιος θεός, δεν θα αφήσει την Ελλάδα να χαθεί, όσα ο Σλαβισμός και αν βυσσοδομεί εναντίον της. Τα όπλα του Κρεμλίνου, δεν θα κατισχύσουν στο φως που εκπέμπει η Ακρόπολις!